Aksjografia w stomatologii nie jest samodzielną metodą leczenia, lecz narzędziem diagnostycznym. Jej wartość polega na tym, że przekształca subiektywne dolegliwości pacjenta („trzask”, „ból”, „niewygoda podczas żucia” itp.) w obiektywne parametry liczbowe, z którymi lekarz może pracować. Bez tych informacji istnieje ryzyko, że nawet technicznie bezbłędne protetyczne lub ortodontyczne leczenie nie przyniesie oczekiwanego rezultatu lub, co gorsza, spowoduje nowe problemy ze stawem.
Szczególnie istotne znaczenie ma aksjografia przed przeprowadzeniem rozległej protetyki, odbudowy dużej liczby zębów oraz podczas prac związanych z pionowym pomiarem okluzji. Właśnie w tym przypadku analiza stawu skroniowo-żuchwowego oraz przekazanie parametrów do specjalistycznego oprogramowania umożliwiają technikowi dentystycznemu wykonanie konstrukcji, która zapewni nie tylko estetykę, ale również harmonijnie wkomponuje się w rzeczywistą biomechanikę szczęki pacjenta.